Οι «σύμμαχοι» Άγγλοι, τα γλυπτά του Παρθενώνα και το κράτος Μητσοτάκη

 

Θρυμματίστηκε η κυρίαρχη εικόνα της ελληνικής κυβέρνησης και ένας ακόμη διασυρμός εκτός συνόρων ήρθε να προστεθεί σε τόσους άλλους, υπενθυμίζοντάς μας το σε πόση εκτίμηση μας έχουν οι λεγόμενοι σύμμαχοί μας. Ο λόγος αυτού είναι η ακύρωση της συνάντησης του ΄Άγγλου (Ινδού) πρωθυπουργού με τον Έλληνα ομόλογό του, με αφορμή τη συζήτηση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Καλό είναι να θυμίσουμε ότι πολύ πριν το φιάσκο και τον διπλωματικό διασυρμό Μητσοτάκη, ο ίδιος, μέσω δημοσιογραφικών μέσων που ελέγχει, διατυμπάνιζε σχεδόν ως βέβαιο το γεγονός ότι το κύρος, τόσο το προσωπικό, όσο και της Κυβέρνησής του, θα αναγκάσει του Άγγλους σε συμβιβασμό και τη χώρα σε μια μεγαλειώδη εθνική δικαίωση. Όλα αυτά σκορπίστηκαν και το μόνο που απέμεινε στον μέχρι χθες περιχαρή Μητσοτάκη, είναι λόγια τα οποία όμως δεν συγκινούν κανέναν.

Αξίζει όμως να σταθούμε σε αυτά που είπε ο Μητσοτάκης, ο οποίος μέσα στην ευθιξία του και αδυνατώντας να συλλάβει το γεγονός ότι δεν είναι όλοι σαν τα κανάλια για να τον θεοποιούν, είπε μεταξύ άλλων ότι αυτός που έχει το δίκιο με το μέρος του δεν φοβάται την αντιπαράθεση. Το είδαμε αυτό, κάθε φορά που λάμβανε το λόγο στην ολομέλεια της Βουλής ως Αρχηγός του τρίτου πολιτικού κόμματος της χώρας ο Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής, Νικόλαος Μιχαλολιάκος, και όλοι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αποχωρούσαν από την αίθουσα της ολομέλειας, και όταν με εντολή κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας σε δικαστικούς, φυλάκισε όλους τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής, διότι έγραφαν και έλεγαν πράγματα που δεν τους ήταν αρεστά.

Σε ότι αφορά την ουσία του όλου ζητήματος, δηλαδή την πολιτική κληρονομιά των Ελλήνων, την ιστορία τους και τον σεβασμό σε ό,τι συνιστά τον Ελληνισμό, ας απομακρυνθεί ο αναγνώστης από τα κροκοδείλια δάκρυα Μητσοτάκη και ας ανατρέξει στα σχολικά εγχειρίδια της Ιστορίας, για να καταλάβει το μέγεθος του σεβασμού της εξουσίας απέναντι στην Ιστορία μας και να συγκρίνει τι διδάσκονται τα παιδιά μας με το ακόμη κυριότερο τι ΔΕΝ διδάσκονται.  

Άδικη ή όχι η στάση των Άγγλων, μικρή σημασία έχει, γιατί αυτοί ήταν ανέκαθεν οι σύμμαχοι και προστάτες της Ελλάδος. Όμως, πόσο δίκαιο απέναντι στην Ιστορία και τους Ήρωες είναι η Νέα Δημοκρατία όταν έχει μετατρέψει τις οικίες μεγάλων ποιητών, πολεμιστών και χώρους ιερούς, όπως οι Θερμοπύλες, σε χωματερές και οικόπεδα για hotspot;

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Λαϊκού Συνδέσμου «Χρυσή Αυγή»

Φυλακές Δομοκού

Όταν οι ψήφοι είχαν ουσιαστικό νόημα…

 

Λίγο μετά το καλοκαίρι του 2014, και έχοντας ήδη προφυλακιστεί στις φυλακές Κορυδαλλού ως διευθυντής εγκληματικής οργάνωσης, είχα την τιμή να λάβω την εμπιστοσύνη των Θεσσαλονικέων δημοτών και με ποσοστό 8%, κατάφερα να εκλεγώ δημοτικός σύμβουλος στο δεύτερο μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Ήταν η εποχή κατά την οποία η κυριαρχία του συστήματος Μπουτάρη, ήταν απόλυτη και ως εκ τούτου ουσιαστικός αντίλογος στα όσα έκανε και έλεγε, δεν υπήρχε. Για μια ολόκληρη πενταετία, διάστημα κατά το οποίο ήμουν υπόδικος για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, χωρίς καμία βοήθεια, παρά μόνο την ηθική υποστήριξη των περήφανων Μακεδόνων, πολέμησα με όλες μου τις δυνάμεις το καθεστώς Μπουτάρη, ανέδειξα θέματα τα οποία κανένας πριν η μετά την Ελληνική Αυγή για τη Θεσσαλονίκη, τη δημοτική παράταξη της Χρυσής Αυγής, δεν είχε το σθένος (ενδεχομένως και το συμφέρον) να αναδείξει. Μια από τις προγραμματικές θέσεις της παράταξής μας, για όσους τους βολεύει να ξεχνούν, ήταν η υπεράσπιση της ελληνικότητας της Μακεδονίας και με θεσμικά μέσα, θέση την οποία τιμήσαμε στο ακέραιο, καθότι μέχρι σήμερα η παρέμβαση μέσα στη δημαρχιακή αίθουσα ενάντια στο ξεπούλημα της Μακεδονίας από μέλη της Χρυσής Αυγής ήταν η μοναδική πράξη διαμαρτυρίας απέναντι σε αυτό το εθνικό έγκλημα (https://www.youtube.com/watch?v=zs2dfUEb4GQ&ab_channel=ThestivalGr). Αυτό ήταν μια απτή απόδειξη του γεγονότος ότι η ψήφος στη Χρυσή Αυγή ήταν και η μοναδική που έχει αξία και περιεχόμενο.

Όλες οι παρατάξεις οι οποίες πρόσκεινται στα κόμματα του λεγόμενου συνταγματικού τόξου, καταδίκασαν αυτήν την ενέργεια και σήμερα εκπρόσωποί τους βγαίνουν στους τηλεοπτικούς σταθμούς, ζητιανεύοντας για ψήφους, παριστάνοντας ότι δε θυμούνται και δεν ξέρουν τίποτα για το Μακεδονικό Ζήτημα.

Εγώ, από το κελί μιας φυλακής, όντας πρωτόδικα καταδικασμένος για την Ιδεολογία μου και χωρίς να διεκδικώ την ψήφο κανενός, δηλώνω ότι τιμώ το παρελθόν μου, την πολιτική μου σταδιοδρομία  και στέκομαι συμπαραστάτης στους νέους Συναγωνιστές μου, οι οποίοι συνεχίζουν τον όμορφο Αγώνα της Χρυσής Αυγής, μόνοι εναντίον όλων!

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Νέα Δημοκρατία: ψηφίστε μας γιατί θα ικανοποιήσουμε όλα τα αιτήματα των ΛΟΑΤΚΙ

 

Ευρισκόμενος στη φυλακή για τις Ιδέες μου, παρακολουθώ με όση μεγαλύτερη ψυχραιμία γίνεται τις τηλεοπτικές εμφανίσεις των εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων, οι οποίοι τσακώνονται για το ποια κυβέρνηση είναι περισσότερο δημοκρατική. Σε μια εξ’ αυτών, έτυχε να παρακολουθήσω και μια μεταμεσονύκτια τηλεοπτική διαμάχη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ερωτηθείς μεταξύ άλλων για το ποια θα είναι η στάση μιας μελλοντικής κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας απέναντι σε κοινωνικά ζητήματα και συγκεκριμένα αυτά που αφορούν τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ, ο κύριος Σκέρτσος έδωσε το ακριβές πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα της «πατριωτικής» παράταξης που εκπροσωπεί. Είπε, δηλαδή, ότι η Νέα Δημοκρατία δεν υστερεί σε προοδευτικότητα σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφού διαθέτει υπουργούς οι οποίοι δηλώνουν ανοιχτά ομοφυλόφιλοι, ότι δεν πιστεύει σε διαχωρισμούς και αποκλεισμούς και έκλεισε τη συζήτηση, ξεκαθαρίζοντας ότι μια νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Ασφαλώς, οι διαχωρισμοί και οι αποκλεισμοί στους οποίους αναφέρεται ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας μπορούν κάλλιστα να αφορούν τους Χρυσαυγίτες, για τους οποίους δεν αναγνωρίζεται όχι μόνο το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, αλλά και αυτό του τεκμήριου της αθωότητας.

Βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία έχει κάθε δικαίωμα να διαθέτει τις προγραμματικές της θέσεις και να τις προωθεί, θεωρώντας ότι εκπροσωπεί ένα συγκεκριμένο αξιακό κώδικα. Το να παριστάνει όμως ότι μπορεί ταυτόχρονα να  εκπροσωπεί τη λεγόμενη πατριωτική δεξιά και να απευθύνεται σε συντηρητικά ακροατήρια, όπως έκανε πρόσφατα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός με φωτογραφίσεις του στον φράχτη του Έβρου, είναι υποκρισία και διαταραχή για την οποία θα πρέπει να προβληματιστούν αυτοί που τη στηρίζουν. Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των επικείμενων εκλογών, η Χρυσή Αυγή, όντας παράνομα φυλακισμένη και αποκλεισμένη, εύχεται στους «πατριώτες» που την πολέμησαν καλή συμπόρευση με τους ΛΟΑΤΚΙ της Νέας Δημοκρατίας, το κόμμα που αποτελεί τη γαλάζια εναλλακτική του εθνομηδενιστικού φιλελευθερισμού.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής, πολίτης Β’ κατηγορίας χωρίς πολιτικά δικαιώματα

Φυλακές Δομοκού

 

Η νέα παγκόσμια τραπεζική κρίση και η περίπτωση της Ελλάδος

 

Πολλά θα μπορούσαν να έχουν λεχθεί για τις εξελίξεις σε ό,τι αφορά τη διαφαινόμενη οικονομική αστάθεια σε παγκόσμια κλίμακα, ιδιαίτερα μετά από τις απόλυτες διαβεβαιώσεις ισχυρών παραγόντων ότι η διένεξη Ουκρανίας - Ρωσίας θα οδηγήσει μονάχα την τελευταία σε οικονομική κατάρρευση.  Δε φιλοδοξώ να προβώ σε κανενός είδους τέτοια ανάλυση, αφενός γιατί η οικονομία είναι εξίσου απρόβλεπτη με την ιστορία, αφετέρου γιατί οι προαναφερθείσες διαβεβαιώσεις των εκάστοτε «ισχυρών» και «ειδικών» δεν μπορούν να έχουν καμία δόση αντικειμενικότητας. Άλλωστε, η ίδια η πραγματικότητα έχει ήδη αποφανθεί για την ορθότητα των προβλέψεων περί οικονομικής καταστροφής της Ρωσίας, όταν μόλις προ ολίγων 24ώρων άρχισε να εκτυλίσσεται μια νέα τραπεζική κρίση, όχι στη Ρωσία, αλλά στην Αμερική.

Επί τούτου, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ένα από τα πρώτα μέτρα σε βάρος της Ρωσίας που έλαβε η Ευρώπη κατόπιν προτροπής της Αμερικής και μοιραία υποστήριξε η Ελλάδα, ήταν η επιβολή οικονομικών κυρώσεων με διαφόρων τύπων περιορισμούς και αποκλεισμούς σε εμπορικές και οικονομικές συναλλαγές. Έλεγαν λοιπόν τότε πως αυτό θα αποτελέσει την αρχή της κατάρρευσης της ρωσικής οικονομίας, η οποία όντας απομονωμένη από το διεθνές χρηματοπιστωτικό δίκτυο, θα γνωρίσει τέτοια επίπεδα εσωστρέφειας, που θα την καταστήσουν τελικά μη ανταγωνιστική.

Μέχρι τώρα, έχουμε τα εξής δεδομένα: η Ρωσία προβαίνει σε περαιτέρω εμβάθυνση των οικονομικών σχέσεων με την Κίνα, το ρούβλι δεν κατέρρευσε, η ρωσική οικονομία αντέχει και το πλέον παράδοξο, παρουσιάζει θεαματικές αυξήσεις κερδών σε κρίσιμους τομείς, όπως η διαχείριση και πώληση ενέργειας. Η πρόσβασή της, πέραν της εξάρτησης κάποιων οικονομικών κρατών σε τεράστιες αγορές, όπως η Ινδία, η Κίνα, η Αφρική και λοιπά, αναμένεται να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κερδοφορία στο προσεχές μέλλον. Αντίθετα, η Αμερική, η οποία ανέλαβε την πρωτοβουλία των κυρώσεων που προαναφέραμε, ως ισχυρός στρατιωτικός παράγοντας με σταθερή οικονομία, βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων, όταν μια περιφερειακή μη συστημική τράπεζα δήλωσε πτώχευση, εξαναγκάζοντας τη μητρική της να κάνει το ίδιο και εν τέλει να συμπαρασύρει την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Αμερικής σε κινήσεις ελέγχου της ζημίας με την αύξηση των επιτοκίων. Μέσα σε λίγες ώρες, το επίκεντρο των εξελίξεων μετατοπίστηκε στην καρδιά της Ευρώπης με την πτώχευση και εξαγορά μιας ελβετικής τράπεζας από έναν τραπεζικό κολοσσό που παρέχει κρατικές εγγυήσεις. Στον απόηχο όλων αυτών, είχαμε δηλώσεις από ελληνικής πλευράς, μέσω των οποίων επαναλήφθησαν τα όσα είπαν οι Ευρωπαίοι τοκογλύφοι, ότι δηλαδή, όλα αυτά θα έχουν αίσια κατάληξη.

Όλα αυτά δείχνουν ότι το σχέδιο για οικονομική εξασθένιση της Ρωσίας ήταν είτε πρόχειρο, είτε εκβιαστικό, αφού όσοι το συνέλαβαν βρέθηκαν ήδη απροετοίμαστοι αλλά και πρόθυμοι να θυσιάσουν τα πιόνια που τους ακολουθήσαν. Και πράγματι, τι να πει κανείς για την ελληνική περίπτωση, όταν παράγοντες της χώρας βγαίνουν σε ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης και διαβεβαιώνουν πως ουδείς λόγος ανησυχίας υπάρχει, αφού το εγχώριο τραπεζικό σύστημα παραμένει ισχυρό και στέρεο και ως εκ τούτου η νέα κρίση θα αφήσει ανεπηρέαστη την Ελλάδα. Είναι αυτοί οι ίδιοι που μόλις πριν από λίγα χρόνια έσπευσαν να διασώσουν αυτό το περίφημο στέρεο τραπεζικό σύστημα με τις διαδοχικές ανακεφαλαιοποιήσεις χρεωκοπημένων ιδιωτικών τραπεζών, με αποτέλεσμα να διαλυθεί η ήδη καταχρεωμένη ελληνική οικονομία. Το να μιλάνε με τέτοια βεβαιότητα, όντας πρωταγωνιστές σε προηγούμενες κρίσεις δείχνει προς τα που βαδίζει η κατάσταση και αξίζει να υπενθυμίσουμε το όχι και πολύ μακρινό 2008, όταν μετά τις διαβεβαιώσεις ήρθε η κρίση και το πρώτο μνημόνιο.

Όλα τα παραπάνω αναφέρονται για να γίνει αντιληπτό ότι το σύστημα που ονομάζεται καπιταλισμός ΔΕΝ είναι ατρόμητο, ούτε και απρόσβλητο από παθογένειες, που μπορεί να οδηγήσουν σε απρόβλεπτες συνέπειες. Αντίστοιχα, οι υπερασπιστές του, δε νομιμοποιούνται να παριστάνουν τους σωτήρες για κάτι που δεν αξίζει να σωθεί, αφού η κατάρρευσή του ίσως ένα πραγματικά αναγκαίο κακό για να απεμπλακεί η χώρα και όλος ο κόσμος από την τυραννία των τοκογλύφων.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

 

 

Ο ξυλοδαρμός του Βαρουφάκη και η καταδίκη ενός ξεδιάντροπου πολιτικάντη

Για μια ακόμη φορά, δράστες ορμώμενοι από το άβατο των Εξαρχείων επιδόθηκαν σε «επαναστατικές» πράξεις, σαν αυτές στις οποίες επιδίδονται εδώ και ολόκληρες δεκαετίες, υπό την ανοχή και συγκάλυψη του συστήματος. Μόνη διαφορά ότι αυτήν τη φορά θύμα τους έτυχε να είναι ένας αρχηγός κόμματος, αριστερών πεποιθήσεων, κάτι που εν τέλει φαίνεται να λειτουργεί ευεργετικά για τον ίδιο, καθώς η δουλική δεξιά μπορεί να ανέχεται τον ξυλοδαρμό οποιουδήποτε από τους «γνωστούς αγνώστους», αλλά όχι και εις βάρος αριστερών, τους οποίους πασχίζει με κάθε τρόπο να πείσει ότι σέβεται και εκτιμά. Ως εκ τούτου, ολόκληρος πολίτικος κόσμος εξέφρασε κούφια λόγια περί καταδίκης του ξυλοδαρμού του Βαρουφάκη από παρέα αγνώστων στην πλατεία Εξαρχείων, αλλά ταυτόχρονα δηλώνει ότι θα κάνει ό,τι είναι δυνατό για να τακτοποιηθούν οι δράστες. Γελοιότητες και επικοινωνιακά παιχνίδια τόσο από το ίδιο το θύμα, που δηλώνει μετά βεβαιότητας πως αυτοί που τον ξυλοκόπησαν δεν είναι αριστεροί και αναρχικοί (αλήθεια, πως το ξέρει;), όσο και από την κυβέρνηση, που τόσα χρόνια γνωρίζει, συγκαλύπτει και αφήνει ασύδοτη τη δράση των προστατευόμενων παιδιών της, αφού δε διαθέτει την πολιτική βούληση να έρθει σε κανενός είδους αντιπαράθεση με την αριστερά και τους αριστερούς. Εξάλλου, μην ξεχνάμε πως κάτι τέτοιο θα έφερνε και σε αμηχανία τα κλασάτα στελέχη και υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, που προέρχονται από την αριστερά και ενδεχομένως να παραμένουν αριστεροί στο φρόνημα, εντασσόμενοι στο σώμα της ΝΔ στο πλαίσιο της περίφημης διεύρυνσης.

Όμως εκείνος που θα έπρεπε να νιώθει περισσότερο εκτεθειμένος από όλους όσοι εξέφρασαν την καταδίκη τους για το συμβάν,  είναι ο «γιος του μπαμπά», κατόπιν στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας με τις ευλογίες του, ο άλλοτε «ακροδεξιός» Θάνος Πλεύρης, ο οποίος ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως σκληρός «πατριώτης» και κατέληξε υπουργός μιας μνημονιακής κυβέρνησης, με ενδιάμεσο σταθμό την άγρα ψήφων με το αφήγημα «νόμος και τάξη», με το οποίο υποτίθεται ότι επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, τα άβατα θα παταχθούν και η ανομία θα λάβει τέλος. Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε το παρακάτω απόσπασμα μαζί με τη χθεσινή ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ως επιβεβαίωση του φθηνού πολιτικαντισμού ανάμεσα σε αυτούς που καλύπτουν τη δράση των γνωστών αγνώστων των Εξαρχείων, με αυτούς που παριστάνουν ότι θα τους αντιμετωπίσουν.

Βίντεο:  https://www.facebook.com/plevristhanos/videos/353591535574380/?t=1

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Δυστύχημα στα Τέμπη: οι εικόνες που δε θα δείξουν οι ολιγάρχες της ενημέρωσης.

 

Παραβιάζοντας κάθε κώδικα ηθικής και δεοντολογίας, συνεχίζουν αμείωτα τα κάθε λογής κομματόσκυλα να παρεμβαίνουν με δηλώσεις και άλλα λόγια για την τραγική ιστορία του δυστυχήματος στα Τέμπη. Βουλευτές, υποψήφιοι βουλευτές και στελέχη αφότου έληξε το τριήμερο πένθος, βρήκαν την ευκαιρία να αλληλοκατηγορηθούν δημόσια για το ποιος έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τα λάθη, τις παραλείψεις και τα εγκλήματα που οδήγησαν στο εν λόγω δυσάρεστο περιστατικό. Μάταιος κόπος, μιας και όλη η χώρα γνωρίζει πως η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα θλιβερό προτεκτοράτο, με διαχειριστές της εξουσίας επικίνδυνα ανίκανους καριερίστες και ως εκ τούτου ήταν θέμα χρόνου να αντιμετωπίσουμε τέτοιες καταστάσεις.

Έχουνε γραφεί και ειπωθεί πολλά για το δυστύχημα στα Τέμπη. Δεν αξίζει να σταθούμε σε αυτά, γιατί οτιδήποτε προέρχεται από τα χείλη των υπεύθυνων της κατάπτωσης της χώρας, δεν έχει καμία απολύτως αξία. Θα κάνουμε όμως μια απαραίτητη σύγκριση για να καταδείξουμε ότι ουδόλως τους ενδιαφέρει ο ανθρώπινος πόνος και ότι πίσω ακόμη και από τις πιο τραγικές περιστάσεις, μετράνε και ζυγίζουν ψηφαλάκια, ποσοστά και έδρες. Θα θυμάστε ότι με το φονικό σεισμό στην Τουρκία, τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης βομβάρδιζαν το λαό με εικόνες Ελλήνων διασωστών πάνω από τα ερείπια, θέλοντας με αυτόν τον έμμεσο τρόπο να στήσουν τα θεμέλια μιας νέας εποχής στην «ελληνοτουρκική φιλία», εκμεταλλευόμενοι μια συγκυρία για την οποία πράγματι δεν είχαν καμία ευθύνη, δηλαδή το φονικό σεισμό. Λίγες ημέρες μετά, νεαρά Ελληνόπουλα χάνουν τη ζωή τους σε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα και ως δια μαγείας ούτε η πολιτική προστασία, ούτε τα διασωστικά συνεργεία, ούτε οι εθελοντές βρέθηκαν ενώπιον μιας τηλεοπτικής κάμερας για να εξιστορήσουν τις καταστάσεις που βίωσαν. Είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο θα διέγειρε το συναίσθημα, θα άμβλυνε τον πόνο των τηλεθεατών που μοιραία ταυτίστηκαν με την τύχη αυτών των παιδιών και ως εκ τούτου θα ζημιωνόταν πολλαπλά η ήδη αμαυρωμένη εικόνα της κυβέρνησης.

Είναι πολλά αυτά που θα αποκρύψουν από τους Έλληνες, γιατί η δουλειά των Μεσών Μαζικής Ενημέρωσης είναι η προπαγάνδα και η προστασία των συμφερόντων εκείνων από τα οποία σιτίζονται. Όλοι αυτοί ήταν και παραμένουν εχθροί της Χρυσής Αυγής, την οποία κατηγόρησαν και συνεχίζουν να κατηγορούν ως εγκληματική οργάνωση, παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως πρότυπα ηθικής. Αυτό λέει πολλά και όσο και αν νομίζουν πως με τη δίωξή μας θα αποφεύγουν τις πολιτικές και ποινικές ευθύνες που τους βαραίνουν, τόσο θα τους διαψεύδει η πραγματικότητα που δημιούργησαν.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

 

Τουρκική επιθετικότητα και αμερικανική διγλωσσία

 

Από την ημέρα που ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία τα ηνία της χώρας, συνεχίζεται σε καθημερινή βάση μια επιχείρηση διαστρέβλωσης της πραγματικότητας σε ο, τι αφορά τα ελληνοτουρκικά σε σημείο γελοιότητας. Με τίτλους που ξεπερνούν τα όρια της φαιδρότητας, παραπληροφορούν τον ελληνικό λαό ότι η αυξανόμενη επιθετικότητα των Τούρκων ραπίζεται κάθε τόσο από τον ισχυρό αμερικανικό παράγοντα και ως εκ τούτου, ουδείς λόγος ανησυχίας υπάρχει για τα μελλούμενα. Τίτλοι που θυμίζουν κακογραμμένο μυθιστόρημα και με τους οποίους η Τουρκία και ο Ερντογάν παρουσιάζονται σαν ένας άτυπος σάκος του μποξ, πάνω στον οποίον εξαντλούν την πλήρη διπλωματική τους ισχύ οι Αμερικανοί, προς προστασία των ελληνικών συμφερόντων. Αποκορύφωμα αυτής της γλοιώδους προπαγανδιστικής τακτικής, αποτελεί και το γεγονός του ελέγχου μιας επιτροπής της αμερικανικής γερουσίας από έναν φιλέλληνα, ο οποίος υποτίθεται ότι εξαιτίας των όποιων φιλικών αισθημάτων τρέφει για την Ελλάδα, θα βάζει εσαεί εμπόδια στα εκάστοτε σχέδια της Τουρκίας: διπλωματικά, στρατιωτικά και γεωπολιτικά. Είναι τέτοιο το μέγεθος της ανοησίας, που φτάνουν μέχρι το σημείο να εξαρτούν την εθνική άμυνα μιας χώρας και κατ’ επέκταση την τύχη ενός ολόκληρου λαού από τις διαθέσεις ενός Αμερικάνου γερουσιαστή, την ίδια στιγμή που μόλις χθες ο ίδιος Αμερικανός πρόεδρος, δήλωσε πρόσφατα την επιθυμία του να παραχωρήσει στρατιωτικό εξοπλισμό (αεροσκάφη F16) στην Τουρκία.

Ποντάρουν τα πάντα στον αμερικανικό παράγοντα, αδυνατώντας να κατανοήσουν πως τα μέχρι τώρα επεισόδια της τουρκικής προκλητικότητας γίνονται υπό την πλήρη ανοχή των συμμάχων μας, οι οποίοι εκπληρώνουν τις συμμαχικές τους υποχρεώσεις, προβαίνοντας σε ανακοινώσεις και αόριστες λεκτικές επιπλήξεις. Δυστυχώς, μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης των προκλήσεων και συγκεκριμένα της τουρκικής επιθετικότητας είναι η στήριξη στις δικές μας δυνάμεις, οι οποίες θα είναι όντως σε θέση να αντιμετωπίζουν τις απειλές και όχι να τις αποφεύγουν εξορκίζοντάς τις.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Ένας σκυλοκαβγάς για τη χαμένη τιμή της δημοκρατίας

 

Το όνομα Ισίδωρος Ντογιάκος, εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, δεν είναι νέο και δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται δημόσια. Για όσους δε θυμούνται, πρόκειται για έναν εκ των εκτελεστών του πολιτικού συμβολαίου θανάτου που ενορχήστρωσε η τότε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, για να ανακόψει τη δημοσκοπική και εκλογική δυναμική της Χρυσής Αυγής. Γνωστά είναι σε όλους τα στοιχεία με τα οποία αποδεικνύεται η ενεργή εμπλοκή του στη φυλάκιση Βουλευτών της Χρυσής Αυγής, κατόπιν παρεμβάσεων ακόμη και του ιδίου του Πρωθυπουργού.

Επίσης, η κατηγορία που εξαπολύουν μεταξύ τους τα κόμματα περί συνταγματικής εκτροπής, δεν είναι κάτι το καινούργιο στο δημόσιο διάλογο, καθότι ιδιαίτερα κατά τα χρόνια της μεταπολίτευσης, πάγιο επιχείρημα αυτών που διεκδικούν την εξουσία και εκείνων που θέλουν να παραμείνουν σε αυτήν, είναι ότι είτε προβαίνουν, είτε προλαμβάνουν αντιδημοκρατικές πρακτικές αντίστοιχα. Με απλά λόγια, αυτό που σήμερα ονομάζεται πολιτική στην Ελλάδα, δεν είναι παρά ένας σωρός από σκάνδαλα και από πρακτικές που αντιβαίνουν κάθε έννοια συνταγματικού δικαίου και νομιμότητας, με πρωταγωνιστές πολιτικάντηδες που διαγωνίζονται για το ποιος είναι λιγότερο επικίνδυνος για τη χώρα.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν αποτελεί έκπληξη και η νέα διαμάχη κυβέρνησης-αντιπολίτευσης για την καταγγελλόμενη θεσμική εκτροπή με την παρέμβαση της δικαιοσύνης στο έργο μιας ανεξάρτητης αρχής, δεν έχει κανένα νόημα και κανένα ηθικό έρεισμα, επειδή αμφότεροι επαινούσαν τους ίδιους θεσμούς και τις παρεμβάσεις του, όταν αυτοί στρέφονταν εναντίον της Χρυσής Αυγής. Οι μέχρι χθες συνέταιροι στο «έγκλημα», δεν έχουν κανένα δικαίωμα να παριστάνουν τους τιμητές της δημοκρατίας.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Όταν η προπαγάνδα εκδικείται…

 

Προ δεκαετίας, σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις που κατάφερα να δώσω ως βουλευτής της Χρυσής Αυγής, είχα αναφερθεί μεταξύ άλλων σε ένα ζήτημα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τους σκευωρούς, για να ενισχυθεί η εντύπωση πως η Χρυσή Αυγή είναι ένα κόμμα αιμοσταγών δολοφόνων. Είχα αναφερθεί, λοιπόν, στις ελευθερίες που απολαμβάνουν τα μέλη της ελληνικής κοινωνίας, οι οποίες πολλές φορές αποδεικνύονται τροφοδότες ενός προβλήματος παρά η λύση τους. Κάπως έτσι, προέκυψε και η παραποιημένη φράση, σχετικά με το ποιος επιτρέπεται και ποιος δεν επιτρέπεται να φέρνει παιδιά σε αυτόν το κόσμο, φράση η οποία συνδέθηκε αργότερα με την επιστήμη της ευγονικής, λες και εγώ στη συνέντευξή μου μιλούσα με την ιδιότητα του γιατρού ή του βιολόγου. Αυτό που είχα πει πριν από δέκα χρόνια και δυστυχώς, επαλήθευσε η επικαιρότητα, είναι ότι ο άκρατος δικαιωματισμός οδηγεί σε πλήρη κατάρριψη των κοινωνικών δομών και πως θα πρέπει επιτέλους να μπει ένα φρένο στην ασυδοσία εκείνων, που στο όνομα του ψευτοανθρωπισμού, παραχωρούν δικαιώματα εκεί που δεν αντιστοιχούν, ή τουλάχιστον θα έπρεπε να τίθενται υπό επιτήρηση.

Στην Ελλάδα του 2023, λοιπόν, μπορεί στο όνομα της αυτοδιάθεσης του σώματός σου ως γυναίκα, να δολοφονήσεις ένα έμβρυο και αυτό το πράγμα να θεωρείται πρόοδος. Πρόοδος επίσης είναι η διδασκαλία (ή επιβολή) της διαφορετικότητας από υπέρμαχους του περίφημου προοδευτισμού φορείς, σε αθώες παιδικές ψυχές, στο όνομα του οποίου κάθε βιολογικός, φυσικός ρόλος και φυσική διάκριση έχει ισοπεδωθεί. Μπορείς επίσης να έχεις εισαχθεί δεκάδες φορές σε κλινικές με ψυχικά νοσήματα και να φέρνεις στον κόσμο ένα παιδί, με ο, τι και αν αυτό συνεπάγεται για τη δική του ευημερία και ψυχική ισορροπία. Άπαντες σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους που μητέρες δολοφονούν τα παιδιά τους, των οποίων την επιμέλεια εξασφαλίζουν οι κρατικές δομές, αλλά αφήσαν κατά μέρος την προπαγάνδα που οι ίδιοι κάνουν από τα τηλεπαράθυρα, για το δικαίωμα του οποιουδήποτε να κάνει το οτιδήποτε. Αυτός είναι ο ψευτοανθρωπισμός των σημερινών δημοκρατών, υποκριτικός και σάπιος και δυστυχώς τα θύματά του είναι αυτά που έχουμε κληθεί να προστατέψουμε: τα παιδιά!

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

 

 

Ο άστοχος παραλληλισμός Ερντογάν- Πούτιν και ο ελληνικός ραγιαδισμός

 

Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Ουκρανία και ως εκ τούτου τελειωμό δεν έχουν και οι αναλύσεις των Ελλήνων «ειδικών», οι οποίοι δε φαίνεται να πτοούνται από τις έως τώρα αστοχίες τους σε όλες τους τις προβλέψεις. Πρόσφατο αφήγημα για την ανάλυση μιας στρατιωτικής διένεξης που διαδραματίζεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά σύνορα, είναι αυτό της λογικής της απολύτου δαιμονοποιήσεως του Ρώσου προέδρου και κατ’ επέκταση ολόκληρης της Ρωσίας και του ρωσικού λαού, αφήγημα εξαιρετικά βολικό, διότι με αυτόν τον απλοϊκό και δόλιο τρόπο συμπεραίνεται αυτόματα η εξασφάλιση της ηθικής υπεροχής της Ελλάδος στην σύμπραξη στην Ουκρανία με όπλα.

Σε προηγούμενο άρθρο, είχαμε τονίσει πως τέτοιες ευκαιριακού τύπου κινήσεις, μόνο σε επικίνδυνα μονοπάτια μπορούν να οδηγήσουν τη χώρα, καθότι έσπευσε να δηλώσει τη διαθεσιμότητά της για την εκπλήρωση των γεωπολιτικών στόχων της νατοϊκής συμμαχίας και χωρίς να αντισταθμίσει τις δυσμενείς επιπτώσεις που μόλις τώρα άρχισαν να διαφαίνονται στον ορίζοντα, όπως λόγου χάρη το ζήτημα της ενέργειας και της ενεργειακής εξάρτησης. Επιπλέον, είχαμε επισημάνει πως η ελληνική διπλωματία θα πρέπει να τάσσεται πρώτα και μόνο με την Ελλάδα και να θέτει ως στόχο της την επίτευξη εθνικών συμφερόντων, σε αντίθεση με τη σημερινή θλιβερή πραγματικότητα, όπου τα τελευταία θυσιάστηκαν -αυτοβούλως η όχι, μικρή σημασία έχει- για τον έπαινο των «ισχυρών».

Όλα τα παραπάνω τα αναφέρουμε, διότι το ζήτημα της Ουκρανίας και η στρατιωτική της διένεξη με το αδελφό της έθνος της Ρωσίας, είναι ζήτημα πολύπλευρο, το οποίο χρήζει σοβαρής και ψύχραιμης προσέγγισης. Προκύπτει όμως, πως η εγχώρια εξουσία δεν έχει παρά να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και να κρύβεται πίσω από τα γεγονότα, ώστε να μην αποκαλυφθεί ο ραγιαδισμός που τη διακατέχει. Πιο συγκεκριμένα, ένα από τα «φρούτα» της δήθεν σοβαρής ανάλυσης για το εν λόγω ζήτημα είναι ότι ο Ερντογάν μιμείται τον Πούτιν και ότι λόγω της επιθετικής διάθεσης του τελευταίου εις βάρος μιας άλλης κυρίαρχης χώρας, ενθαρρύνεται να κάνει το ίδιο σε βάρος της Ελλάδος. Εδώ λοιπόν προκύπτουν δυο πολύ απλά ζητήματα, για τα οποία κανένας δε δείχνει να ενδιαφέρεται και κανένας από τους λεγόμενους «ακραίους» πατριώτες, να αναφέρει. Εάν δεχθούμε τον συγκεκριμένο παραλληλισμό ως ορθό, δε θα έπρεπε αντίστοιχα η Ελλάδα να πάψει να δαιμονοποιεί και να αποστασιοποιείται από τη Ρωσία, όταν ο αντίστοιχος γείτονάς της είναι ο Τούρκος, τον οποίο εκλιπαρεί για διάλογο, συνεργασία, κατανόηση, και σύμπραξη πάνω σε οικονομικά και παρόμοιας φύσεως ζητήματα; Αντίστροφα, εφόσον ο Πούτιν είναι ο Ερντογάν της Ρωσίας, τότε γιατί η Ελλάδα δεν απαντά με όπλα στην Τουρκία, όπως κάνουν οι Ουκρανοί;

 Προφανώς, το ζήτημα της τουρκικής επιθετικότητας δεν αποτελεί μονάχα πρωτοβουλία του Ερντογάν, αλλά είναι πάγια εξωτερική πολιτική της γείτονος χώρας, κατά τον τελευταίο αιώνα. Τότε, δηλαδή, πολύ πριν υπάρξουν ο Πούτιν και ο Ζελένσκι, και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, πάνω στο οποίο θα προβάλλουν συμβολισμούς, μόνο και μόνο για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να την καταστήσουν ανίκανη να αντιληφθεί το μέγεθος της αποτυχίας τους να προασπίσουν την ελληνική κυριαρχία.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Στο ίδιο έργο θεατές: νεκροί και καταστροφές στην Ελλάδα του Μωυσή-Μητσοτάκη

Διαφήμισαν με κάθε τρόπο τη σωτήρια παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας για την εξάλειψη του κορονοϊού και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, φωτογραφιζόμενος με τη βελόνα στο μπράτσο (αυτό δεν είναι λαϊκισμός;), δήλωνε πως αν δεν ήταν αυτός στα πράγματα, η χώρα θα ζούσε μία ανείπωτη τραγωδία με αμέτρητους νεκρούς. Παρόμοια, προβεβλημένα στελέχη της ιατρικής κοινότητας εξήραν με μπακαλίστικους υπολογισμούς το δήθεν σωτήριο έργο της κυβέρνησης, καταλήγοντας στο ότι η επιστήμη θριάμβευσε απέναντι σε μία αόρατη, πρωτόγνωρη απειλή.

Κούφια λόγια και μεγάλο θράσος, αφού απέναντι στις γνώριμες και προβλέψιμες απειλές, όπως τα καιρικά φαινόμενα, η «επιστήμη» τους, το κράτος, ο μηχανισμός και τα αρμόδια στελέχη αποδεικνύονται ένα μεγάλο τίποτα, καθότι σε ένα μόνο έτος η χώρα θρήνησε (ξανά) νεκρούς από πυρκαγιές και βροχοπτώσεις. Το αφήγημα «να σωθούν ανθρώπινες ζωές» πήγε ξανά περίπατο, ενώ η Πολιτική Προστασία με την υποτίθεται μεγάλη μεταγραφή του έμπειρου σε κρίσεις Στυλιανίδη θα δηλώσει πως έπραξε το καθήκον της, στέλνοντας έγκαιρα την προειδοποίηση, μέσω του γνωστού αριθμού 112. Νομίζουν εσφαλμένα ότι με μηνύματα, διαγγέλματα και ανακοινώσεις, θα αποφύγουν τα όσα αναλογούν σε ένα κράτος απροετοίμαστο, και πως με την ψηφιοποίηση της χώρας (;) και το κωμικοτραγικό πλέον σύνθημα «Ελλάδα 2.0», ο πολίτης θα οχυρωθεί απέναντι στα φυσικά φαινόμενα.

Δυστυχώς θρηνήσαμε και θα θρηνήσουμε και άλλες ανθρώπινες ζωές και αντί να ακουστεί μία συγγνώμη, ή να παραιτηθεί κάποιος κρατικός υπάλληλος, το ανάλγητο κράτος θα σηκώσει τα χέρια ψηλά και θα κάνει το αναμενόμενο: θα «ζυγίσει» τους θανάτους με αυτούς που σημειώθηκαν με την ίδια αφορμή επί ημερών του αντίπαλου κόμματος και στην ύστατη προσπάθεια αποστασιοποίησης από το ουσιώδες ζήτημα, δηλαδή αυτό της πρόληψης και της αντιμετώπισης φαινομένων, θα ρίξει την ευθύνη στον καιρό και στην κλιματική αλλαγή.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Το 7ο οικονομικό θαύμα και η 4η εξουσία

 

Μια ακόμη αντιπαράθεση ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ ξέσπασε με αφορμή το περιεχόμενο άρθρου ξένου δημοσιογράφου, με το οποίο εκθείαζε την ελληνική οικονομία και την ανθεκτικότητά της σε καιρούς κρίσης. Αναμενόμενα, οι δύο φαινομενικά αντίπαλες παρατάξεις, έσπευσαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός, η καθεμιά για δικούς της λόγους, και να επιδοθούν έτσι σε μια ακόμη κακοστημένη διαμάχη με έντονους διάλογους, μήπως και εμπεδωθεί ότι τα δύο αυτά κόμματα εκφράζουν διαφορετικές ιδεολογίες και πολιτικές πάνω στο ίδιο ζήτημα.

Το κατά πόσο έχει το δικαίωμα να μιλάει η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ για τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας, είναι καθαρά ζήτημα θράσους, αφού αμφότερα τα κόμματα φτωχοποίησαν τη χώρα, επέβαλαν και επέκτειναν το μνημόνιο σε διάρκεια και ένταση, εφάρμοσαν ταυτόσημες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και πρακτικά διόγκωσαν το εξωτερικό χρέος, αποδομώντας παράλληλα κάθε εγχώριο παραγωγικό ιστό, προς όφελος των ξένων «επενδυτών».

Υπό την έννοια αυτήν, είναι πράγματι θαυματουργό που με αυτά τα χαρακτηριστικά, μπορούμε να μιλάμε για ελληνική οικονομία, που να δεν εκδίδει δικό της νόμισμα, που δανείζεται για να επιβιώσει το κράτος, που χρωστάει όλο και περισσότερα, δεν παράγει τίποτα και που συντηρεί έναν ολόκληρο λαό με μικροεπιδόματα και ψευτοπαροχές. Στυλοβάτες αυτής της επιχείρησης εξωραϊσμού της ωμής πραγματικότητας οι καναλάρχες, που διαφημίζουν ανύπαρκτες επιτυχίες της εκάστοτε κυβέρνησης και με στοχευμένα δημοσιεύματα επιχειρούν να κάνουν το άσπρο μαύρο, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να ταυτίζονται με την άποψη που θέλει τη χώρα μια χώρα θαυμάτων και επενδυτικών ευκαιριών.

Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στην θαυματουργή χώρα που λέγεται Ελλάς και κάθε σχόλιο περισσεύει, αφού το νέο οικονομικό θαύμα που συντελείται επί των ημερών μας, θα οδηγήσει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας να αντιμετωπίσει τον χειμώνα που έρχεται με μέσα που χρησιμοποιούσαν στο Μεσαίωνα.

 

Ματθαιόπουλος Αρτέμης

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Παύλος Μελάς: η ανεκπλήρωτη θυσία του Ήρωα Μακεδονομάχου

 

Σαν σήμερα ολοκληρώνονται 118 χρόνια από το θάνατο της ψυχής του Μακεδονικού Αγώνα, Παύλου Μελά. Τραγικές οι σημερινές συγκυρίες, με την πατρίδα μας να βρίσκεται σε δεινή θέση σε ό,τι αφορά τα εθνικά μας θέματα, συγκυρίες οι οποίες καθιστούν πιο επίκαιρο από ποτέ το μήνυμα της αυτοθυσίας του Παύλου Μελά. Στα χιονισμένα βουνά της Μακεδονίας και με δική του πρωτοβουλία, ο νεαρός υπολοχαγός ξεκίνησε από την Αθήνα για να οργανώσει αντάρτικα σώματα, με στόχο να απελευθερώσει τη σκλαβωμένη, αλλά αιώνια ελληνική, γη της Μακεδονίας. Έζησε, αγωνίστηκε και πέθανε για αυτήν την Ιδέα, αφήνοντας πίσω του τις ανέσεις μιας ευκατάστατης ζωής, αλλά και μια τεράστια παρακαταθήκη για το ελληνικό Έθνος, που χρωστάει σε αυτόν και τα παλληκάρια του την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα.

Σήμερα εν έτη 2022, η Μακεδονία, τα σύμβολά της, η Ιστορία της, έχουν χαριστεί με τη σύμφωνη γνώμη όλου του πολιτικού φάσματος στους σκοπιανούς και μόνο σαν υποκριτική μπορεί να χαρακτηριστεί η πατριδοκάπηλη στάση της Νέας Δημοκρατίας, που ξεκίνησε τον προεκλογικό της αγώνα με το σύνθημα «να καταργηθεί η συμφωνία των Πρεσπών» και μετέπειτα ορκίστηκε ως κυβέρνηση να την εφαρμόσει πιστά. Ούτε λέξη από τους «πατριώτες» ψηφοφόρους της, ούτε λέξη και από τους ακροδεξιούς, των οποίων η μοναδική έγνοια ήταν το τι κάνει ή δεν κάνει η Χρυσή Αυγή. Ας τολμήσουν τώρα, λοιπόν, που η Χρυσή Αυγή βρίσκεται στη φυλακή κατ’ εντολή των αφεντικών τους, να βγουν στους δρόμους και να φωνάξουν ένα σύνθημα για τη Μακεδονία. Εάν δεν το κάνουν- που δεν θα το κάνουν- σε τι διαφέρουν από τον εθνοπροδοτικό, όπως χαρακτήριζαν, ΣΥΡΙΖΑ;

 

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Τα μαντρόσκυλα της παγκοσμιοποίησης και η πολιτική δίκη της Χρυσής Αυγής

 

Άπαντες ομολογούν με περίσσιο κυνισμό ότι η περίφημη δίκη της Χρυσής Αυγής είναι μια πολιτική διαδικασία, γεγονός που επαληθεύθηκε για ακόμη μια φορά στην τελευταία συνεδρίαση, στην οποία μεταξύ άλλων, το παρόν έδωσαν και βουλευτές της αριστεράς. Υπενθυμίζουμε ότι οι τελευταίοι είχαν στο πρόσφατο παρελθόν διαγωνιστεί τους γαλάζιους συναδέλφους τους για το ποιος επέδειξε ταχύτερα αντανακλαστικά και έσυρε ένα ολόκληρο κόμμα σε μια δίκη πρωτοφανούς γελοιότητας στα δικαστικά χρονικά στης χώρας. Ακόμη αντηχεί η φράση «εμείς κλείσαμε τη Χρυσή Αυγή στη φυλακή», όπου το «εμείς» διεκδικείται με αγωνία από τον εκάστοτε πολιτικό μας αντίπαλο, ώστε να εισπράξει τα εύσημα της ξενοκρατίας και εκείνων που ελέγχουν και καθοδηγούν το εγχώριο σύστημα.

Αποκορύφωμα όμως, της αυτογελοιοποίησης του πολιτικού συστήματος, αποτέλεσε και η δήλωση του γραμματέα του κόμματος που ευαγγελίζεται τη δικτατορία του προλεταριάτου, ο οποίος ενώ σε αρχική του δήλωση κατηγορούσε εμμέσως άλλο αριστερό κόμμα ως δήθεν αντιφασιστικό, σε επόμενη τοποθέτησή του, εμφανίστηκε ως γνήσιος εκπρόσωπος της συστημικής προπαγάνδας, καθότι απαίτησε από την αστική δικαιοσύνη να επιβάλλει τη μεγίστη των ποινών στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Την ίδια ώρα, έξω από τα δικαστήρια, την καταδίκη της ηγεσίας ζητούσαν και μέλη της εξωκοινοβουλευτικής αριστερά, προεξάρχοντάς του γνωστού και μη εξαιρετέου Κωνσταντίνου, γνωστός για τη συμμετοχή του στα επεισόδια έξω από  τη Marfin, όπου κάηκαν ζωντανοί 3 άνθρωποι και ένα αγέννητο παιδί.

Κοινός τόπος όλων των προαναφερθέντων, που καλύπτει όλο το πολιτικό φάσμα, από την λεγόμενη ακροδεξιά μέχρι και την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, είναι το μίσος ενάντια στη Χρυσή Αυγή, η πολεμική ενάντια στον Εθνικισμό και η μανία απέναντι σε μια ιδεολογική δύναμη, που αρνήθηκε συνειδητά να μετατραπεί σε μαντρόσκυλο της παγκοσμιοποίησης και πιστό σκυλί των αφεντικών της. Όταν κατήγοροί μας είναι οι εκπρόσωποι του συστήματος, τότε αποδεικνύεται το άδικο της δίωξης και η αλήθεια των Ιδεών μας.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Ο μύθος της Ευρωπαϊκής Ενότητας και η κρίση αξιών

 

Σήμερα «εορτάζονται» τα 48 χρονιά από την ίδρυση του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και με λόγους πανηγυρικούς, ο τωρινός της πρόεδρος και πρωθυπουργός της χώρας δεν παρέλειψε να συσχετίσει την όποια πρόοδο με τα έργα της γαλάζιας παράταξης. Σύμφωνα με τον ίδιο, αλλά κ πολλούς αναλυτές, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Νέας Δημοκρατίας στη χώρα είναι η διατήρηση της θέσης της εντός της ευρωπαϊκής οικογένειας και τώρα τελευταία, η αναβάθμιση του ρόλου της σε πρωταγωνιστή των εξελίξεων σε όλους  τους τομείς. Η πραγματικότητα όμως έχει αποδείξει ότι η περίφημη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση για την όποια επαίρονται οι φιλελεύθεροι πολιτικοί είναι ένας μύθος, ένα σχέδιο επί χάρτου, το οποίο κλυδωνίστηκε αλλεπάλληλα, τόσο από την κρίση που προκάλεσε ο περίφημος πανδημικός ιός, όσο και από τις πρόσφατες γεωπολιτικές αναταράξεις σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Με βαρύγδουπες δηλώσεις και πηχυαίους τίτλους, επιχειρούν να κρύψουν κάτω από το χαλί τα άλυτα προβλήματα που ολοένα και συσσωρεύονται. Χαρακτηριστικό είναι το τελευταίο παράδειγμα της ενεργειακής κρίσης, η όποια έφερε στο προσκήνιο με τον πιο ωμό τρόπο τις αντιθέσεις, τις ανισότητες και τον απομονωτισμό που επέδειξαν τα ισχυρά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μια κρίση η οποία σαφώς και δεν ξεπεράστηκε ούτε με τις κυρώσεις, ούτε με τις εξισώσεις των ειδικών, ούτε και με τις παρεμβάσεις των «μεγάλων», αφού κατά κοινή ομολογία, η Ευρώπη έχει εναρμονιστεί με τις πολίτικες επιδιώξεις των ΗΠΑ κ του ΝΑΤΟ. Ο χρόνος ο οποίος αναμένεται να φέρει στην επιφάνεια ακόμη μεγαλύτερες και ουσιαστικές διαφωνίες και σε συνδυασμό με την υγιή μεταστροφή πολλών ευρωπαϊκών λαών σε πολίτικες δυνάμεις που εκφράζουνε τα ακριβώς αντίθετα από την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης, ίσως να αποτελέσει τη λογική υπερτίμηση ότι η ύπαρξη μη σταθερότητας στα μεμονωμένα κράτη-μέλη δεν μπορεί να έχει ως επακόλουθο την ύπαρξη μιας σταθερής και ενιαίας ευρωπαϊκής οικογένειας. Ίσως τελικά η θέση της Χρυσής Αυγής για απομάκρυνση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα να είναι όχι μόνο πιο αναγκαία, αλλά και πιο σωτήρια από ποτέ, προτού η χώρα μετατραπεί πειθήνιο όργανο για την επιδίωξη πολιτικών σκοπών που δεν εξυπηρετούν το εθνικό συμφέρον.

 

Ματθαιόπουλος Αρτέμης

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Η ψευδαίσθηση της συμμαχικής αλληλεγγύης και ο ρωσικός παράγοντας

Με την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία, η ελληνική κυβέρνηση φρόντισε πρώτη απ’ όλους να ξεκαθαρίσει τη θέση της και να ταχθεί υπέρ της Δύσης, ταυτίζοντας έτσι ότι η πίστη της στη νατοϊκή συμμαχία παραμένει ακλόνητη. Πίστη, η οποία εκδηλώθηκε και έμπρακτα, με την αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία, παραβιάζοντας έτσι το καθεστώς ουδετερότητας και αφήνοντας τη χώρα σε πρωτοφανή διπλωματική κρίση, για χατίρι της Αμερικής.

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στην εύθραυστη συμμαχική αλληλεγγύη που επικαλείται η ελληνική πλευρά, κάθε φορά που καλείται να αντιμετωπίσει μία κρίση ή να σχολιάσει ένα ζήτημα εθνικής συμμαχίας, υπό την έννοια ότι αυτή η ιδιότυπη σχέση μας με τους δυτικούς επιβεβαιώνεται ισχυρή, παρά μόνο στις διατυπώσεις. Άλλωστε, ο δυτικός παράγοντας που ασφαλώς και αναγνωρίζει τα συμφέροντά του στο γεωγραφικό μας χώρο, είναι δεδομένο πως θα επιδιώξει με κάθε τρόπο την ενίσχυση αυτών των δεσμών στο πλαίσιο των συμμαχιών που συνάπτει, μέχρις ότου να παρουσιαστεί μία ευνοϊκότερη συγκυρία, κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει με την Τουρκία.

Ωστόσο, έχει καταστεί σε μοιρολατρική προπαγάνδα η επίμονη επίκληση στους προστάτες της χώρας, που θα μας σώσουν υποτίθεται από πάσα εξωτερική απειλή σε βαθμό τέτοιο, που εκδηλώνεται η παραίτηση της χώρας να θέλει και να μπορεί να υπερασπιστεί η ίδια τον εαυτό της, όποτε κι αν αυτό απαιτηθεί. Κι ενώ η Ελλάδα χρήζει ισχυρής Εθνικής ηγεσίας αλλά και ανάγκης για συμμάχους ή για να το εκφράσουμε πιο κομψά, να επανεξετάσει τα πραγματικά οφέλη από τις υφιστάμενες συμμαχίες της και να χαράξει άλλη στρατηγική, φροντίζει να διακόπτει κάθε γέφυρα επικοινωνίας με πιθανούς άλλους, όπως είναι η Ρωσία. Ο παράγοντας «πόλεμος» δε μπορεί να αποτελεί κριτήριο απόρριψης της όποιας εναλλακτικής, όπως ο παράγοντας «δημοκρατία» δε μπορεί να επηρεάζει το κριτήριο επικύρωσής τους. Η Ελλάδα συνομιλεί με κράτη και συνάπτει εμπορικές ή άλλες σχέσεις με μοναρχίες, βασιλείες ή χαλιφάτα, ενώ έχει εκφράσει τη βούλησή της να έρθει σε συνεννόηση με τη γείτονα Τουρκία, έστω και αν ο Ερντογάν είναι «σουλτάνος».

Όλα αυτά τα προσχήματα δυσχεραίνουν τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές πολιτικό και διπλωματικό σκηνικό που διαμορφώνεται ραγδαία. Θα έρθει και η ώρα διαβεβαίωσης της Χρυσής Αυγής, που εργάστηκε για τη γεφύρωση των σχέσεων ανάμεσα σε Ελλάδα και Ρωσία, όχι λόγω ρωσοπληξίας ή αντιαμερικανισμού, αλλά για λόγους εθνικούς και τίποτα άλλο. Είναι ένας από τους λόγους που πλήρωσε το τίμημα της απόπειρας αυτής με μία πολιτική σκευωρία και είναι ένας από τους κυριότερους που φιμώθηκε πολιτικά, καθώς στο προτεκτοράτο της μεταπολιτευτικής μας δημοκρατίας, κάθε τι πέρα από το δολάριο, τον καπιταλισμό, την πολιτική ορθότητα και τα πολιτιστικά παράγωγα που εισάγουμε εξ Αμερικής, είναι αιρετικά και επικίνδυνα για τη σταθερότητά του.

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Ο "απομονωμένος" Ερντογάν και το διεθνές γεωπολιτικό σκηνικό

 

Διανύουμε τον έκτο μήνα από την απαρχή των πολεμικών επιχειρήσεων της Ρωσίας στην Ουκρανία και κατά το διάστημα αυτό, ειδικοί αναλυτές έχουν εκφράσει μια σειρά από απόψεις, τις οποίες επιχειρούν να συσχετίσουν με τις εντάσεις, σε διπλωματικό επίπεδο, ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα. Αποκορύφωμα των παράλογων αυτών συσχετισμών αποτελούσε η ταύτιση του Ρώσου προέδρου με τον Ερντογάν, υπό την έννοια ότι είναι εξαιρετικά πιθανό ο δεύτερος να αποπειραθεί να μιμηθεί τους Ρώσους και να προκαλέσει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, επικαλούμενος διάφορες αιτιάσεις. Όμως, για να καθησυχάσουν τα πνεύματα, κατέληγαν πάντοτε στο συμπέρασμα ότι σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητων των προθέσεων του Τούρκου προέδρου σε ό,τι αφορά τις διάφορες του με την Ελλάδα, η χώρα παραμένει διπλωματικά θωρακισμένη, έχοντας εξασφαλίσει την εύνοια των συμμάχων. Επιπλέον, συνεχίζουν να επιμένουν πως η οποιαδήποτε κίνηση του Τούρκου προέδρου θα καθίστατο ανίσχυρη, καθότι ο Ερντογάν με τις κινήσεις του έχει μειώσει τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας του, όντας «απομονωμένος» από τη Δύση και από τις Μεγάλες Δυνάμεις.

Όλο αυτό το διάστημα, η υπερασπιστική γραμμή της χώρας μας περιστρέφονταν γύρω από την υποτιθέμενη ανικανότητα του Ερντογάν να συνομιλήσει σαν ίσος προς ίσο με του Ευρωπαίους εταίρους του, πλάνη που επιτέλους διαλύθηκε αφού πριν από λίγα 24ωρα, ολοκληρώθηκε η συνάντηση του Ερντογάν με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες και του Βλαντιμίρ Ζελένσκι. Από αυτό και μόνο το μεμονωμένο περιστατικό ανάμεσα σε τόσα άλλα, γίνεται παραπάνω από σαφές πως η Τουρκία είναι ένας ενεργός παίχτης στο διεθνές γεωπολιτικό σκηνικό, από την αναδιαμόρφωση του οποίου, επιχειρεί να αποκομίσει τα μέγιστα οφέλη. Δυστυχώς, επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά η άποψη της Χρυσής Αυγής, ότι δηλαδή και η Ευρώπη από μέρους της είναι διατεθειμένη να μιλήσει με τον οποιοδήποτε, αρκεί να υπάρξει έστω και προσωρινά, ταύτιση συμφερόντων. Τελικά, αυτός που έμεινε απομονωμένος είναι η Ελλάδα, η οποία μέσα σε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ή προστασίας από το ΝΑΤΟ, συνεχίζει να παραχωρεί όλες τις πρωτοβουλίες στον αντίπαλο, αρκούμενη στο να παρατηρεί τα γεγονότα και ντροπιασμένη αλλεπάλληλα να εκφράζει τα παράπονα της διαμέσω αντιπροσώπων. Τώρα που οι αντιπρόσωποί τους, συνομιλούν με τον κύριο εχθρό της και στηρίζονται σε αυτόν, τι έχουν να πουν;

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

 

Συμφωνία των Πρεσπών: 4 χρόνια ένοχης σιωπής από το πολιτικό κατεστημένο

Μαίνεται η πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων για κάθε λογής ζήτημα, εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης συνεχίζουν να πολώνουν το κλίμα, ανάγοντας τις εν λόγω στείρες αντιπαραθέσεις σε ζήτημα ζωής και θανάτου. Η θεματολογία είναι πάντα τετριμμένη και μαζί με βαρύγδουπες επικεφαλίδες, με τις οποίες υποδηλώνουν σφοδρές συγκρούσεις για το ποια κυβέρνηση υπήρξε καλύτερη στη διαχείριση των ζητημάτων που αφορούν τη ζωή των Ελλήνων. Για όλα έχουν κάτι να πουν, εκτός από ένα: τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία πριν από 4 και κάτι χρόνια υπογράφτηκε από την "Ελληνική" (!) κυβέρνηση και με την οποία παραχωρήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες το Ιερό όνομα της Μακεδονίας. Σιωπούν οι πρώην κυβερνώντες του ΣΥΡΙΖΑ που την υπέγραψε, σιωπά η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ που την εφαρμόζει, σιωπούν και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, καθότι φαίνεται η τιμή του καρβελιού και της βενζίνης αποτελούν ανώτερα ζητήματα από την Ιστορία των Ελλήνων.

Σιωπούν όμως και οι λεγόμενοι πατριώτες, που δείχνουν ανίκανοι να φέρουν σε αμηχανία τη "μεγάλη δεξιά παράταξη", στην οποία επιθυμούν κάποτε να ενταχθούν, ή περιμένουν από αυτήν να αξιοποιηθούν με κάθε τρόπο. Οι μόνοι που αντέδρασαν και αντιδρούν απέναντι σε αυτό το ιστορικό έγκλημα, είναι η Χρυσή Αυγή, με τη φυλάκιση της οποίας αποδείχτηκε ότι χωρίς αυτήν δε δύναται να υπάρχει δυναμική και ουσιαστική εθνική αντιπολίτευση. Η Ιστορία, όμως, δεν κάνει διαχωρισμούς σαν αυτούς των εφήμερων καθεστώτων και θα φανεί στον άμεσο χρόνο ποιοι πολεμούν για την Ελλάδα και ποιοι εναντίον της.

Ματθαιόπουλος Αρτέμιος

Πολιτικός κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού.

Πόθεν Έσχες πολιτικών αρχηγών: Μία διαρκής κοροϊδία και η εξαίρεση της Χρυσής Αυγής

 Προ ολίγων ημερών δημοσιεύτηκαν τα περιουσιακά στοιχεία των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων και η δημόσια συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το συμπέρασμα του ποιος κατέχει τα περισσότερα και ποιος τα λιγότερα. Συζήτηση, όμως, που έχει να κάνει με καταθέσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, μετοχές, real estate και άλλα είδη πολυτελείας, στα οποία φαίνεται να έχουν ροπή εξίσου δεξιοί κ αριστεροί. Ανάξιο δε σχολιασμού είναι το γεγονός ότι δηλώνονται εισοδήματα από πρώην και νυν πρωθυπουργούς, τα οποία προκαλούν θυμηδία, αφού είναι γνωστό ότι τα περιουσιακά στοιχεία αμφοτέρων των δύο συγκεκριμένων προσώπων είναι πολλαπλάσια από αυτά που δηλώνονται. Επίσης, κανείς δεν έχει ενημερώσει την ελληνική κοινή γνώμη για το τι απέγιναν οι περίφημες έρευνες για λίστες με μαύρο χρήμα στις οποίες περιλαμβάνονται πρόσωπα από όλο το πολιτικό φάσμα.

Γι’ ακόμη μια χρονιά, έρχονται σε δημοσιότητα οικονομικές καταστάσεις πολιτικών προσώπων που αποδεικνύουν ότι ουδεμία διαχωριστική γραμμή υπάρχει ανάμεσα σε δεξιούς και αριστερούς, σοσιαλιστές και φιλελεύθερους, αφού είναι όλοι τους το ίδιο πάμπλουτοι. Μοναδική ειδοποιός διαφορά, το πόθεν έσχες του Αρχηγού της 3^ης πολιτικής δύναμης της χώρας, έως το 2019, Νικόλαου Μιχαλολιάκου, ο οποίος παρότι δήλωσε τα πραγματικά περιουσιακά του στοιχεία, τα οποία κρίνονται πενιχρά, βαφτίστηκε από τα ΜΜΕ της πλουτοκρατίας, ως ο πλουσιότερος πολιτικός αρχηγός της χώρας. Πρόκειται για ένα ακόμη κατάφορο ψέμα, αφού τα όποια περιουσιακά του στοιχεία παρέμειναν αναλλοίωτα κατά τα 7 χρόνια συμμετοχής του στη Βουλή, όταν είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα η πολιτική εκλαμβάνεται περισσότερο ως επαγγελματική/επενδυτική ευκαιρία, παρά ως λειτούργημα. Ένα ακόμα ψέμα, λοιπόν, της Νέας Δημοκρατίας και των φερεφώνων της αποκαλύπτεται και πέφτει στο κενό, γιατί αποδεικνύεται σταθερά ότι οι Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής ήταν και παραμένουν προσηλωμένοι ενάντια στο καθεστώς της πλουτοκρατίας που εξουσιάζει τη χώρα, ενώ οι πιστοί υπηρέτες της επιχειρούν με λογιστικά τεχνάσματα να παρουσιαστούν ως άτομα κοντά στο λαό και στην κοινωνία.

 

 

Αρτέμης Ματθαιόπουλος

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Φυλακές Δομοκού

Την ουκρανική κρίση, ή την ελληνική υποχωρητικότητα θα εκμεταλλευτεί ο Ερντογάν;

 

Ποια αξία θα μπορούσε να έχει η γνώμη ενός «φασίστα» για τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία; Προφανώς καμία, όταν το ρόλο της ενημέρωσης της ελληνικής κοινής γνώμης για ένα τόσο σοβαρό ιστορικό και γεωπολιτικό γεγονός, έχουν αναλάβει εργολαβικά οι πολιτικάντηδες, πολιτευτές, «ειδικοί», και δημοσιογράφοι, που αποδεδειγμένα υπηρετούν με την μονόπλευρη οπτική τους συγκεκριμένα συμφέροντα. Για τον πόλεμο στην Ουκρανία θα μπορούσαν να γραφτούν πολλά και να ειπωθούν ακόμη περισσότερα, αλλά τα γεγονότα είναι αυτά που θα αποδείξουν το πραγματικό μέγεθος της αλλαγής των ισορροπιών, αλλά και των κινδύνων που σκόπιμα αγνοούν όλοι αυτοί που μονομερώς αναλύουν τα εν λόγω γεγονότα, μόνο και μόνο για να παρουσιάσουν γενικά και αόριστα, μία ισχυρή και πρωταγωνίστρια στα παγκόσμια τεκταινόμενα, Ελλάδα.

Αξίζει να σταθούμε στο χονδροειδή τρόπο με τον οποίον μας παρουσιάζονται τα γεγονότα, για να αντιληφθούμε ότι μια προπαγανδιστική εκστρατεία λαμβάνει χώρα αυτήν τη στιγμή, με αποδέκτη της έναν λαό οικονομικά χρεωκοπημένο και ιστορικά αποπροσανατολισμένο. Λένε, λοιπόν, ότι ο Ερντογάν μπορεί να μετατραπεί σε μιμητή της ρωσικής επιθετικότητας και ότι το παράδειγμα της Ρωσίας για τη διευθέτηση του ουκρανικού ζητήματος ενδέχεται αντίστοιχα να αποτελέσει οδηγό για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών. Αγνοούν να αναφέρουν ότι αιώνες ολόκληροι χωρίζουν με αίμα Ελλάδα και Τουρκία, εκ των οποίων μόνο ο τελευταίος αρκεί για να καταλάβει κάποιος την απαράλλακτη στάση της σε βάρος της Ελλάδος. Πολύ πριν τα γεγονότα στην Ουκρανία, ο Ερντογάν κατέλυε με στρατιωτικό τρόπο το πολύτιμο για αυτούς Διεθνές Δίκαιο στα Ελληνικά θαλάσσια και εναέρια σύνορα όπως επίσης πολύ πριν από τον Ερντογάν το ίδιο εφάρμοζαν οι Τούρκοι, προβαίνοντας σε παρόμοιες και χειρότερες πρακτικές. Άθελά τους (;) καθιστούν νομικά βάσιμες και δικαιολογημένες τις κατακτήσεις ελληνικών εδαφών από τους Τούρκους και μετατρέπουν την, εδώ και δεκαετίες παραβίαση της εθνικής μας κυριαρχίας, ως μη γενόμενη. Με αυτό το βολικό παραμύθι και τέτοιες εξόφθαλμες διαστρεβλώσεις, ενημερώνουν τον ελληνικό λαό και αυτό από μόνο του αρκεί για να μην πιστεύει ούτε τις προβλέψεις τους, ούτε τις παραινέσεις τους για το ποιος είναι ο ισχυρός και με ποιανού το μέρος θα έπρεπε να είναι η Ελλάδα. 

 

Ματθαιόπουλος Αρτέμης

Πολιτικός Κρατούμενος Χρυσής Αυγής

Γ.Κ.Κ. Δομοκού